วันเสาร์ที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2557

ขมิ้นเสก นาคปรก 5 เหลี่ยม หลวงปู่เพิ่ม

ขมิ้นเสกหลวงปู่เพิ่มวัดกลางบางแก้ว พิมพ์นาคปรก
      หากใครเคยไปกราบหลวงปู่เพิ่มที่วัดกลางบางแก้วแล้ว ท่านย่อมจำได้ถึงใบหน้ายิ้มแย้มที่เปี่ยมไปด้วยเมตตาของหลวงปู่เพิ่มอย่างแน่นอน ซึ่งนอกจากความเมตตาแล้วความกตัญญูกตเวทิตาต่อครูบาอาจารย์ของท่านก็สูงส่งเป็นอย่างยิ่ง สังเกตได้จากเวลาจะประพรมน้ำพระพุทธมนต์ ท่านจะบอกให้ลูกศิษย์กราบไหว้รูปหล่อหลวงปู่บุญซึ่งเป็นอาจารย์ของท่านก่อน โดยท่านบอกว่าน้ำมนต์นี้เป็นของหลวงปู่บุญ ให้ขอพรจากหลวงปู่บุญด้วย ถือเป็นภาพแห่งความประทับใจที่ยังจารึกอยู่ในความทรงจำของลูกศิษย์ตลอดมา


        พูดถึงพระเครื่องของหลวงปู่เพิ่มนั้นมีมากมายหลายรุ่น ซึ่งแต่ละรุ่นล้วนเปี่ยมไปด้วยประสบการณ์ทั้งด้านแคล้วคลาดปลอดภัยและเมตตามหานิยม เป็นที่ประจักษ์แก่ประชาชนลุ่มน้ำนครชัยศรีมาช้านาน ซึ่งหนึ่งในพระเครื่องของท่านที่มีประสบการณ์มากก็คือพระผงขมิ้นเสกนั้นเอง
        ในการสร้างพระผงขมิ้นเสกนั้นต้องกล่าวไปถึงสมัยที่หลวงปู่บุญยังคงสังขารอยู่ ในสมัยนั้นหลวงปู่บุญท่านได้เอาหัวขมิ้นมาลงอักขระและปลุกเสกบ่อยๆ ครั้งละไม่มากนัก เมื่อลงอักขระและปลุกเสกเสร็จแล้ว ก็เอาหัวขมิ้นนั้นใส่เอาไว้ในโถเคลือบ ซึ่งท่านว่าจะเอาไว้สร้างพระขมิ้นเสก แต่หลวงปู่บุญท่านก็มรณภาพไปก่อนที่จะได้ทำพระขึ้นมา ขมิ้นที่อยู่ในโถนั้นจึงถูกทิ้งอยู่ตรงนั้นตลอดมา จนวันหนึ่งหลวงปู่เพิ่มท่านได้ไปเห็นขมิ้นในโถนั้นก็นึกถึงเรื่องราวในอดีตที่เคยเห็นหลวงปู่บุญเสกขมิ้นเป็นประจำ จึงได้นำเอาโถขมิ้นใบนั้นมาไว้ที่กุฏิและเอาหัวขมิ้นสดมาลงอักขระและปลุกเสกบ้าง โดยหลวงปู่เพิ่มได้ลงอักขระและเสกหัวขมิ้นครั้งละ 5 -10 หัวแล้วก็เอาหัวขมิ้นนั้นมาใส่ไว้ในโถใบนั้น โดยตั้งใจว่าเมื่อขมิ้นเต็มโถแล้วก็จะเอาขมิ้นนั้นมาบดเป็นผง สร้างพระเครื่องขมิ้นเสกขึ้นมา
ขมิ้นเสกหลวงปู่เพิ่มวัดกลางบางแก้ว พิมพ์นาคปรก 5 เหลี่ยม
        พอปี 2504 หลวงปู่เพิ่มท่านเห็นว่าขมิ้นเต็มโถแล้ว จึงได้เรียกพระปลัดใบไปพบและแจ้งความประสงค์ของท่านว่าจะทำพระเครื่องขึ้นมา โดยให้พระปลัดใบช่วยเอาขมิ้นในโถนี้ไปบดให้เป็นผงแล้วเอาไปพิมพ์เป็นองค์พระให้หน่อย พระปลัดใบก็ได้ดำเนินการตามที่หลวงปู่เพิ่มต้องการ แล้วจัดหาแม่พิมพ์พระเครื่องได้ 5 แบบ นำมาให้หลวงปู่เพิ่มพิจารณา ซึ่งหลวงปู่เพิ่มเห็นแล้วก็พอใจโดยเฉพาะแม่พิมพ์พระชัยวัฒน์ เพราะเห็นว่ามีหูมีตาชัดเจนดี ซึ่งแม่พิมพ์ทั้ง 5 แบบมีดังนี้
1.พิมพ์พระประทาน ปางมารวิชัย ฐานผ้าทิพย์
2.พิมพ์สมเด็จ ฐาน 5 ชั้น
3.พิมพ์นาคปรก กรอบสี่เหลี่ยม
4.พิมพ์นาคปรก กรอบห้าเหลี่ยม
5.พิมพ์ชัยวัฒน์ ฐานบัว
        โดยระหว่างตำผงขมิ้นนี้หลวงปู่เพิ่มได้ผสมผงต่างๆลงไปมากมายทั้งผงพุทธคุณของหลวงปู่บุญ ลูกอมสีขาวของหลวงปู่บุญ ผงแร่ของหลวงปู่บุญ ผงพระสมเด็จและผงพระสุพรรณเป็นต้น พอตำเสร็จแล้วจึงนำมากดเป็นแม่พิมพ์พระซึ่งพอเต็มถาดหนึ่งก็จะยกเอาไปไว้ที่กุฏิหลวงปู่เพิ่มซึ่งท่านก็จะปลุกเสกของท่านไปเรื่อยๆ พระที่เริ่มแห้งดีแล้วหลวงปู่เพิ่มท่านก็จะลงอักขระไว้หลังองค์ด้วยเหล็กจาร ซึ่งท่านลงด้วยตัวท่านเองทุกองค์
        ในตอนแรกนั้นหลวงปู่เพิ่มท่านตั้งใจว่าจะแจกตอนงานฌาปนกิจศพท่าน หลังจากท่านได้มรณภาพไปแล้ว แต่ในระหว่างที่หลวงปู่ท่านได้ปลุกเสกมาเรื่อยๆนั้น ท่านก็ได้หยิบเอาพระมาแจกแก่คนที่ไปหาท่านบ้างครั้งละ 1-2 องค์ หรือแจกกับพระที่มาลาสิกขากับท่านก็จะได้รับแจกกันไปคนละองค์สององค์ โดยหลวงปู่มักจะบอกกับคนรับพระนี้ว่า “เก็บไว้ให้ดีนะจ๊ะ” ท่านพูดของท่านอยู่อย่างนี้เสมอ ๆ ทำให้ผู้รับพระจากท่านเกิดความหวงแหนกันมาก

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น